"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

Posts tagged “video

Υστερνία

photo by Nikos Papafilippou – Greece / © all rights reserved

Η υπόθεση του Ταξιδιού είναι κοινή σε όλους

Είτε πας να βρεις την γυναίκα με τα χρυσά μαλλιά που μια τρίχα της έφερε ο άνεμος στον πύργο σου, είτε φεύγεις νοσταλγώντας χώρες μυθικές, είτε ζητάς πλούτο, είτε επιχειρείς να δεις με το φως της εξερεύνησης, χώρες, ηπείρους ολόκληρες βυθισμένες στο σκότος κι ανοίγεσαι στον Ωκεανό γυρεύοντας καινούρια οδό, με τόλμη, με τρεις φτωχές καραβέλες και δοκιμάζεις τον κατατρεγμό και την ζήλια ύστερα από την σχετική υλική επιτυχία σου. Έχεις έναν πάντα σκοπό. Την συνάντηση με το θαύμα, που πέρα από κάθε ταλαιπωρία και εκμηδένιση του ιδιωτικού σχήματος, σου επιτρέπει να δεις την αιωνιότητα από αντίκρυ. Αυτό είναι το νόημα του ταξιδιού, να παραδίδεται στην κίνηση, να ξεχνά την έννοια του χώρου εν’ ονόματι του χρόνου που τον αφήνει να κυλά πλάι του, τον χρόνο να τον αστοχεί πίσω του διασχίζοντας μπροστά του ολοένα και καινούριες εκτάσεις.

Το ταξίδι διδάσκει στον άσωτο νέο το μέγεθος της ζωής.

Β. Π.

εις μνήμη Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη 1908-1993 μ.Χ.

ΥΣΤΕΡΝΙΑ

“Να μην χαρίζεσαι στην οικογένεια ή σε ότι αγαπάς στενά. Να διαλέγεις την μοναξιά που θα σε μάθει να αγαπάς τον καθένα.
Να στηριχθείς στη μοναξιά, όπως η πόρνη ακουμπάει στο νταβατζή της για να εξασφαλισθεί επειδή δίδεται στους πάντες.
Τα όρια τότε θολώνουν και δεν υπάρχει το καλό και το κακό, μόνο η κίνηση.”

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

---

το κείμενο, είναι μια εκλογή από κείμενα του Νίκου Γ. Πεντζίκη που έκανε ο φίλος Β.Π. ,
που με στοργή και αγωνία, μαζεύει γραπτά φίλων και εκδίδει το ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ

η φωτογραφία είναι του αγαπημένου φωτογράφου και φίλου Νίκου Παπαφιλίππου,
που μια ολόκληρη βραδιά μου διηγούνταν τη δύναμη (αυτής) της φωτογραφίας

 –

δεν έχω λόγια για τη μουσική του βίντεο, μα και την οπτική αφήγηση, από το συνθέτη Ezio Bosso

που ανέβασε στο youtube βίντεο πάνω στις δικές του συνθέσεις στο Ezio Bosso’s YouTube Channel

για τον Ν.Γ. Πεντζίκη, 

που μου τον γνώρισε ένας καθηγητής της σχολής μου και φίλος του, λίγο πριν τον θάνατό του

και μου πρόσφερε αναγκαίες επιβεβαιώσεις και μελλοντικές εκκινήσεις:


http://www.lifo.gr/guests/retrolifo/28426

που περιλαμβάνει μια συνέντευξή του στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο 


I follow rivers

Δεν ξέρω, μερικές φορές μπορεί να παρασύρομαι, απ’το νερό ή απ’τον αέρα, απ’τη μουσική ή απ’ την εικόνα. Το ίδιο είναι.

Κοιτώ το βίντεο της Σουηδής Lykke Li και υποθέτω. Ξανά

Είναι Αύγουστος και οι διαδρομές στην Αθήνα προσφέρουν το ιδανικό αποτύπωμα μιας πόλης που χάσαμε και τώρα ξανακερδίζουμε με κόπο και κόστος – είναι η πόλη που δεν μας χαρίστηκε ποτέ και έπρεπε να την ξανασχεδιάσουμε και να επανεφεύρουμε τους κώδικες της. Η Αθήνα είναι το κομποσχοίνι της υπομονής και της καρτερικότητας,  αν ξοδευτείς   θα ξεγελαστείς, – κράτα δυνάμεις λοιπόν.

Για αυτό αγαπώ τόσο πολύ την πόλη αυτή, είναι η πόλη του απρόβλεπτου και της μεγάλης απώλειας – που θα εισπράξεις, αν της δοθείς,  ως κέρδος αλλά θα απαιτήσει επιμονή, σιγή, και διαδρομές ατέλειωτες. Όπως, ό,τι περισσότερο περίμενες επί ματαίω και τελικά γεναιόδωρα το βρίσκεις μπροστά σου. Ακολουθώντας ποταμούς, αστραπές και ανέμους, αυτά που παλιά έμοιαζαν καθημερινά και ασήμαντα, σαν τα μικρά πράγματα που μάζευες όλα αυτά τα χρόνια σπίτι και τώρα σου προσφέρουν τη δύναμη να αγαπάς και να μοιράζεσαι. Πόσο ωραία!

Κατακαλόκαιρο και το “I follow rivers” με τη χειμωνιάτικη θάλασσα και το χιονισμένο τοπίο μου προσφέρει μια επιβεβαίωση, μια επαναδιατύπωση ισχυρή, τη δύναμη της θάλασσας που δε μπορείς να τη βρεις, δε μπορείς να την ορίσεις στα καλοκαίρια της επιτηδευμένης αμέλειας και ξεγνοιασιάς.

Ο Charles Baudelaire περπατά στα ακροδάκτυλα επί της οθόνης:

“Ἂν κάποτε στὰ σκαλιὰ ἑνὸς παλατιοῦ, στὸ πράσινο γρασίδι
μιᾶς τάφρου, στὴ μουντὴ μοναξιὰ τοῦ δωματίου σου,
ξυπνήσεις ξεμέθυστος πιά, ῥώτα τὸν ἄνεμο, ῥώτα τὸ κύμα,
τὸ πουλί, τὸ ῥολόι, κάθε τι ποὺ φεύγει,
κάθε τι ποὺ στενάζει, κάθε τι ποὺ κυλάει, ποὺ τραγουδάει,
ποὺ μιλάει· ῥώτα τί ὥρα εἶναι;
Κι ὁ ἄνεμος, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ῥολόι, 
θὰ σοῦ ἀπαντήσουν: Εἶναι ἡ ὥρα τῆς μέθης!
Γιὰ νὰ γίνεις ὁ μαρτυρικὸς σκλάβος τοῦ χρόνου,
μέθα· μέθα ἀδιάκοπα!
Ἀλλὰ μὲ τί; Μὲ ῥακή, μὲ κρασί, μὲ ποίηση, μὲ ἀρετή…
-Μὲ ὅ,τι θέλεις, ἀλλὰ μέθα!…¨

Δείτε το βίντεο της Lykke Li χωρίς να έχετε τίποτα κατά νου.

Όπως και να μη χάσετε και το τελευταίο βλέμμα της κοπέλας.

Μεθύστε.

 


Mecano – “Untitled”

wladimir_majakowski

Wladimir Majakowski

lyrics: Vladimir Mayakovsky
song: Mecano – “Untitled”

“I know the power of words,
I know the tocsin of words.

They are not those that make theater boxes applaud.
Words like that make coffins break out
make them pace with their four oak legs.

It happens they are thrown out,
not printed, not published.

But the word gallops, its saddle girth tightened,
it rings through the ages and trains creep nearer
to lick… poetry’s toil-hardened hands.”

Χαρμολύπη

Χαρμολύπη


Zikir (Zikr) – soul receives from soul

 “Soul receives from soul that knowledge, therefore not by book nor from tongue.
If knowledge of mysteries come after emptiness of mind, that is illumination of heart.”
– Mevlana Jalaluddin Rumi –

soul receives from soul

soul receives from soul

Zikir - a prayer for the rememberance of the Allah

"What makes the Sufi? Purity of heart; Not the patched mantle and the lust perverse Of those vile earth-bound men who steal his name. He in all dregs discerns the essence pure:In hardship ease, in tribulation joy.The phantom sentries, who with batons drawn Guard Beauty's place-gate and curtained bower, Give way before him, unafraid he passes, And showing the King's arrow, enters in."

 


Noam Chomsky vs. Michel Foucault “Human Nature: Justice vs. Power”

“… the idea of justice in itself is an idea which in effect has been invented and put to work in different types of societies as an instrument of a certain political and economic power or as a weapon against that power…”

Human Nature: Justice vs. Power

Chomsky and Foucault discusses the nature of power, amongst other things.

“In 1971, American linguist/social activist Noam Chomsky squared off against French philosopher Michel Foucault on Dutch television … the program was entitled ‘Human Nature: Justice Vs. Power’ and offered sharp contrasts between the more traditional view of ‘human nature’ and what would become a postmodernist perspective … Chomsky, following a rationalist lineage going back to at least Plato, believes that there is a foundational ‘nature’ and that its positive aspects (love, creativity, recognizing and embracing justice) must be realized, while Foucault remains skeptical of any such notion… for him, the issue is not so much whether ‘justice’ or ‘human nature’ ‘exists,’ but how they have historically (and currently) function in society … in regard to justice, he says (this is not included in the clips): “… the idea of justice in itself is an idea which in effect has been invented and put to work in different types of societies as an instrument of a certain political and economic power or as a weapon against that power…” The point of any political struggle, for Foucault, is to alter the ‘power relations’ in which we all find ourselves …”



YouTube video uploaded by user martindukz
text by hiperf289