"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

Posts tagged “Ελλάδα

Θόδωρος Αγγελόπουλος: ταξίδι στην αιωνιότητα, στο φως

“Δεν έχω άλλο σπίτι από το ταξίδι”

“Το όριο, το τέλος ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο, τα σύνορα ζωής και θανάτου.
Τα όρια ανάμεσα στον έρωτα, στις ανθρώπινες σχέσεις, στην επικοινωνία.
Αυτή η έννοια του ορίου, του τέλους ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο,
μπαίνει σαν θέμα των συνόρων με την ευρύτερη έννοια,
όχι μόνο τη γεωγραφική αλλά και της ζωής και του θανάτου”

“Δεν έχω άλλο σπίτι από το ταξίδι”

“Εγώ δε μπορώ να δω τη ταινία, από τη ταινία κρατάω το ταξίδι, το ταξίδι με τη Καβαφική έννοια”

‎”Ενας θεατής αρκεί για να δικαιώσει μια ταινία. Η συνάντηση δύο βλεμμάτων. Τα υπόλοιπα είναι ιστορίες του ταμείου”

Η οικονομική κρίση

«Η κατάσταση είναι απαίσια, όλα αυτά για τα οποία πολεμήσαμε, δεν ήρθαν ποτέ, η Ευρώπη έγινε ένα όνειρο που γρήγορα κατέρρευσε και δεν βλέπω διέξοδο».

Η Ευρώπη – ένα όνειρο

«Η Ευρώπη ήταν ένα όνειρο που γκρεμίσθηκε πολύ γρήγορα. Δεν είμαστε μόνοι. Σε σοβαρή οικονομική δυσκολία, βρίσκονται και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και ακόμη και εσείς στην Ιταλία, δεν είστε και τόσο καλά. Ίσως, τελικά, χρεοκόπησε η Ευρώπη»

“Στη δυτική φιλοσοφία δεχόμαστε ότι παρόν και παρελθόν είναι έννοιες ξεχωριστές. Για τους ασιάτες ο χρόνος είναι ενιαίος. Εγώ αισθάνομαι ότι χάνω την έννοια του τι είναι παρελθόν και τι είναι παρόν. Είμαστε ένα όλον, παρελθόν και παρόν. Η Ιστορία δεν είναι ιστορία που έγινε και την ξεχάσαμε, ξανάρχεται με άλλες μορφές. Όταν δεν τη διαβάζουμε σωστά δεν διαβάζουμε σωστά το παρόν. Μπορεί να μιλήσει κανείς γι’ αυτά που συμβαίνουν σήμερα, χωρίς αυτό να έχει σχέση με ό,τι έγινε χθες ή πολλά χρόνια πριν; Όλα μαζεύονται και γίνονται μια ανάγνωση του σήμερα, που μας βοηθά να πάμε στην επόμενη στιγμή, που είναι το μέλλον”.

Η Ιστορία
“Μέσα στην ταινία υπάρχει η Ιστορία με κεφαλαίο και η ιστορία με μικρό, η ιστορία ενός έρωτα που τελικά μπορεί να είναι πιο δυνατή από τη μεγάλη ιστορία. Την εποχή της πολιτικοποίησης, όταν κοιτάζαμε ψηλά αισθανόμασταν πολιορκητές του ουρανού. Τότε δεν βλέπαμε πόσο η ατομική ιστορία του καθένα μπορεί να επηρεάσει τον κόσμο. Τότε νομίζαμε ότι ήμασταν υποκείμενα της ιστορίας. Τώρα δεν ξέρω αν είμαστε υποκείμενα ή αντικείμενα”.

Το “χειροποίητο σινεμά”
“Στην εποχή του ψηφιακού σινεμά επιμένω στο “χειροποίητο” σινεμά γιατί είναι πείσμα είναι και ανάγκη”.

Η “καταγωγική εικόνα”
“Στα Ζαγοροχώρια, την πρώτη στιγμή που ανακάλυψα το χώρο της αναπαράστασης ήταν μια μέρα βροχερή, όταν η υγρασία είχε μουσκέψει την πέτρα στα σπίτια, υπήρχε μια ελαφριά ομίχλη, οι γυναίκες χάνονταν στα ερείπια και από κάπου ακουγόταν μια γέρικη φωνή να τραγουδά το “Μια κοντούλα λεμονιά”. Δεν απομακρύνθηκα ποτέ από αυτή την εικόνα.

“Δεν έχω άλλο σπίτι από το ταξίδι”
Επί σαράντα χρόνια κάνω αυτό που ονειρεύομαι; να ταξιδεύω κι όταν φτάνω σε ένα λιμάνι να ξεκινάω για το επόμενο. Δεν έχω άλλο σπίτι από το ταξίδι. Όλα γεννιούνται πάνω στο ταξίδι. Η ιδανική θέση είναι πλάι σε κάποιον που οδηγεί, με ανοιχτό το παράθυρο και το τοπίο να φεύγει. Αν δεν μπορούσα να ταξιδεύω θα αισθανόμουν φυλακισμένος. Ανεξάρτητα από αν έχει ή όχι επιτυχία η ταινία, ούτως ή άλλως το ταξίδι είναι κερδισμένο”.

Landscape In the Mist - a film by Theo Angelopoulos


One Important Note:

In Comments section there is an extensive collection of articles and posts about life, work and death of Theo Angelopoulos.

If anybody of the copyright owners minds me publishing it here for the use of Angelopoulos΄ fans, please contact me and I΄ll delete it.

Advertisements

Μετανάστες σε κλοιό νεοελληνικής βαρβαρότητας

“Ό,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ”

(“…μια παρέα ανώτατων αξιωματικών του καθεστώτος επιλέγουν με μεγάλη φροντίδα τις πόρνες, τους φρουρούς και τους ανθρώπους –ερωτικά αντικείμενα που θα τους συνοδέψουν…”)

Όψιμοι εθνικόφρωνες και οι “αόρατοι” πολιτικοί των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ, και ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ σε πλήρη συμπαράταξη και ομοθυμία για εκκαθαρίσεις μεταναστών, για επιχειρήσεις σκούπα και άνοιγμα του γκέτο Ασπροπύργου καθώς και δημιουργία πλοίων-φυλακών.

Η ελληνική πολιτεία αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα των μεταναστών. Με λάθος τρόπο όμως. Η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής την οδήγησε στην υιοθεσία της "ατζέντας Καρατζαφέρη". Ο κύριος Μαρκογιαννάκης ως προεξάρχων αφελώς αναρωτιέται και ζητά να μάθει αν υπάρχει άλλη, διαφορετική πολιτική για το ζήτημα αυτό... - © photo by Luca del Pia

“Από την δική μου πείρα η επαρχία ξεπέρασε το αρχικό σοκ και έδειξε μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα, καταρχήν επειδή χρειάζονταν αυτά τα εργατικά χέρια και κυρίως επειδή αγαπούσε και έλεγχε τον περίγυρό της.

Έτσι στις πόλεις της βόρειας Ελλάδας που έχω εγώ αναφορά δεν βλέπω να υπάρχει κάποιο μεγάλο πρόβλημα, πλην ίσως της Θεσσαλονίκης που η ίδια είναι ένα πρόβλημα από μόνη της.


Η ΑΘΗΝΑ ΛΟΙΠΟΝ:
Οι ίδιοι που κατέβαιναν από τις στρούγκες και τις ραχούλες στην Αθηναική γη της επαγγελίας (την οποία και άλλαξαν κυριολεκτικά τα φώτα)
την εγκατέλειψαν για τα προάστια μόλις τους περίσσεψε ένα φράγκο επειδή λέει έγινε αβίωτη. ΣΟΒΑΡΑ??? Τότε τα Οινόφυτα και η Πτολεμαίδα θα έπρεπε από χρόνια να είχαν μετοικήσει στην κεντρική Αφρική.


Και τι κάνανε τόσα χρόνια για να γίνει βιώσιμη? Περιχαρακώνονταν σε νέες (πολυτελείς) στρούγκες, ένα είδος νομάδων μογγόλων δηλαδή που δεν αγάπησε κανένα τόπο και ψάχνει συνέχεια νέους για να λεηλατήσει.


Τώρα που την παλιά στρούγκα την κατέλαβαν νέοι μετανάστες την ξαναθυμήθηκαν (κάτι από τα νιάτα τους έχουν αφήσει εκεί).

Λυπάμαι που δεν μπορώ να τους λυπηθώ όμως τώρα, άλλωστε ξέρω πολύ καλά ότι το ίδιο εύκολα θα εγκαταλείψουν τις τωρινές στρούγκες για νέες ακόμη” καλύτερες.”

– από σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο “Επικίνδυνα παιχνίδια με το Κοράνι και τους μετανάστες: σπέρνουν ανέμους”

«Κυνισμός είναι για εμένα αυτό το όργιο ανεκτικότητας που εκτυλίσσεται στην κοινωνία μας. Δεν ξέρω για την Ελλάδα αλλά στη χώρα μου, π.χ., το να μιλάς με την Ακροδεξιά έχει γίνει μέρος μιας ανεκτικότητας που πρέπει να δεχθούμε. Αυτή η ανεκτικότητα είναι αφόρητη». - Γιαν Φαμπρ

Φωτογραφία από την παράσταση του Γιαν Φαμπρ “Το Όργιο της Ανεκτικότητας” (βλέπε εδώ…)

To Γκέτο του Ασπροπύργου: τσιμεντένια κουτιά, μισοχωμένα στο έδαφος, σκεπασμένα από χώμα και αγριόχορτα. Μοναδικό άνοιγμα, η πόρτα που έχει ξηλωθεί. Παράθυρα δεν υπάρχουν. Φως δεν μπαίνει από πουθενά. Σκοτάδι. Ακόμα και οι φυλακές έχουν παράθυρα. Εκτός και αν αυτό που θέλουν να φυλακίσουν εδώ, είναι κάτι που δεν πρέπει να φαίνεται... Ηταν αποθήκες πολεμικού υλικού. Και τώρα κάποιοι σκέφτονται να τις κάνουν αποθήκες ανθρώπων.

"ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ": μια παρέα ανώτατων αξιωματικών του καθεστώτος επιλέγουν με μεγάλη φροντίδα τις πόρνες, τους φρουρούς και τους ανθρώπους –ερωτικά αντικείμενα που θα τους συνοδέψουν σε μια απομακρυσμένη βίλα. Εν συνεχεία ανοίγουν και κλείνουν διαδοχικά ο γύρος της τρέλας, ο γύρος των κοπράνων και ο γύρος της τρέλας, τα ονόματα των οποίων είναι μάλλον ενδεικτικά του περιεχομένου.


Ευρωεκλογές 2009 – πολιτικοί χωρίς πολιτική


Ζητούν συμμετοχή των πολιτών "άνευ όρων" ("έστω κι αν η ψήφος είναι λευκό ή άκυρο") ώστε να νομιμοποιήσουν την διαδικασία. Γνωρίζουν ότι αυτοί που δεν μπορεί να "προγραμματιστούν" είναι εκείνοι που δεν θα τους νομιμοποιήσουν...

Για την μοναξιά του ψηφοφόρου μπροστά από την κάλπη

Ελάχιστο χρόνο πριν τις Ευρωεκλογές 2009 η πολιτική συζήτηση μοιάζει να έχει μετατοπιστεί ανάμεσα στην πρόβλεψη και στην σκληρή κομματική αντιπαράθεση. Κάθε αναφορά στην Ευρώπη των 27 έχει προσχηματικό χαρακτήρα. Ο πολίτης οδηγείται στην κάλπη για να ψηφίσει για μια Ευρώπη που δεν γνωρίζει. Ο πολίτης οδηγείται στην κάλπη για να συμμετάσχει σε ένα πανελλήνιο exit poll που θα κρίνει τις αρχηγίες των κομμάτων και όχι την πολιτική τους.

Η “ανανεωμένη” εμπιστοσύνη και η ξανακερδισμένη τιμή του ψηφοφόρου μπροστά στην κάλπη με την ανακοίνωση και αυτών των αποτελεσμάτων, (τα οποία για ακόμη μια φορά δεν θα παράξουν τα προσδοκόμενα, παρά μόνο τα αναμενόμενα, συμπεράσματα), θα μετατραπούν στη σταθερά εντεινόμενη μοναξιά του πολίτη για τα επόμενα 5 έτη. Ο Δήμος, η Πολιτεία φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρεται για τον ίδιο τον πολίτη, παρά μόνο ως το δημοσίας χρήσεως όχημα για να επαναεπιβιβαστούν στις άμαξες τους Πατρίκιοι και Πραίτωρες.

Παρακολουθήστε τους: χωρίς πολιτικές προδιαγραφές, κινούμενοι ανάμεσα στον πολιτικό αμοραλισμό και στην αλλαζονεία, αγνοούν – ομιλούν υπερασπίζοντας μόνο τον εαυτό τους και το κόμμα τους, ζητούν την ψήφο των πολιτών στις Ευρωεκλογές χωρίς να καταθέτουν ευρωπαϊκή πολιτική ατζέντα, αδιαφορούν για τον πολίτη βαθιά και συστηματικά. Ανταγωνίζονται για το ποιός έχει τους λιγότερους χρηματιζόμενους πολιτικούς και για το ύψος των ποσών του μαύρου πολιτικού χρήματος που διακινήθηκε.

Πολίτες, κόμματα, πολιτικοί και ΜΜΕ μπλεγμένοι σε ένα συνοθύλευμα που αποτελεί τους τίτλους τέλους ενός πολιτικού συστήματος απο καιρό ακυρωμένου. Κάνουν επίκληση στο  “να μην πάει καμία ψήφος χαμένη”, προσδοκώντας όχι στην πολιτική αντιπαράθεση αλλά στην προσωπική και κομματική θωράκισή τους, ελπίζοντας ότι η συμμετοχή των πολιτών θα αποτελέσει το ύστατο οχύρωμά τους πριν την παρακμή τους. Παρακμή.

Παράγουν άλλο ένα πολιτικό – τηλεοπτικό υποπροϊόν – ζητούν συμμετοχή των πολιτών “άνευ όρων”, (“έστω κι αν η ψήφος είναι λευκό ή άκυρο”), ώστε να νομιμοποιήσουν την διαδικασία.

Η αποχή στις εκλογές είναι πολιτική θέση, είναι πολιτική πράξη : πλήρης άρνηση συμμετοχής στις εκλογικές διαδικασίες – όχι απλά αποχή: άρνηση συμμετοχής.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι, αυτούς που δεν μπορούν να προγραμματίσουν, είναι και εκείνοι που δεν θα τους νομιμοποιήσουν.

worldcity


Ντιμπέιτ πολιτικών αρχηγών: τηλεοπτικές επιμετρήσεις…

Το debate των πολιτικών αρχηγών και της a la carte μαχόμενης δημοσιογραφίας

“Οι ασκούντες μαχητική δημοσιογραφία α λα καρτ δε θα έπρεπε να εξανίστανται
όταν για άλλη μια φορά συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι
τους κανόνες του οποίου ακόμη κι αν δεν ρυθμίζουν οι ίδιοι,
προσυπογράφουν σιωπηρά μέσα από τη δουλειά τους όλον τον υπόλοιπο χρόνο. “

(Ένα ακόμη debate χωρίς την συμμετοχή άλλων μέσων, – ούτε λόγος για το Διαδίκτυο…)

Περισσότερα εδώ….


Ευρωεκλογές 2009 – Δημοσκοπήσεις: αύξηση συσπείρωσης, περιορίζεται η αποχή

Ευροεκλογές 2009
Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά αποχής από τις παραλίες συνεχώς μειώνονται.
Η συσπείρωση των λουομένων αυξάνεται.

Κάσσος

Κάσσος - παραλία Έλατρος

Η νήσος Κάσσος όπως φαίνεται από την Κάρπαθο

Η νήσος Κάσσος όπως φαίνεται από την Κάρπαθο