"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

Posts tagged “Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

ΠΩΣ ΣΤΡΕΦΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ

Πως καθοδηγείς την κοινή γνώμη ενάντια στους διαδηλωτές –
———-

με αφορμή την συνέντευξη του Francesco Cossiga στην ιταλική εφημερίδα “Il Giorno”
———

Απλά μαθήματα κυβερνητικής από τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Φραγκίσκο Κοσίγκα.

Προσέξτε τι λέει:

Firstly, forget the high-school students… can you imagine what would happen if a 10-year-old kid got killed or seriously injured…

Let them get on with it. Withdraw the police from the streets and the universities, infiltrate the movement with agents provocateurs ready for anything, and allow the demonstrators to run loose for a week or so, devastating shops, setting cars on fire and causing havoc in the streets.

Then, with public opinion on your side, the sound of ambulance sirens should drown out the sirens of police and carabinieri cars.

In the sense that the forces of law and order should massacre the demonstrators without pity and send them all to hospital. Not arrest them – the magistrates would set them free straight away in any event… beat them bloody and beat the teachers storring them up bloody too.

The teacher above all. Not the older ones, of course… the young girls. Have you any idea of the seriousness of what’s happening? There are teachers indoctrinating children and encouraging them to demonstrate – that’s criminal behaviour!

Ιt’s the democratic way – put out the flame before the fire spreads.

I’m not exaggerating when I say I truly believe that terrorism will return to bloody the streets of this country. And I wouldn’t want people to forget that the Red Brigades (BR) were not born in the factories but in the universities. And that the slogans they used were used before them by the Student Movement and the trade union left.

The history will repeat itself: It’s not possible, it’s probable. That’s why I’m saying: let’s not forget that the BR were born because the flame was not put out in time.

———–

Είπατε τίποτα ?

———–

ΠΗΓΗ:

http://www.anarkismo.net/

———-

ολόκληρο το δημοσίευμα:

An interview with Francesco Cossiga

Friday October 24, 2008 12:35
by Andrea Cangini

Former Italian Home Secretary, Prime Minister and President

The proposed education reform (known as the Gelmini Law, after the current Education Minister) is provoking enormous reaction from students, parents and teachers and many schools and universities have been occupied by protesters in recent days. Two days ago, Prime Minister Silvio Berlusconi threatened to restore order by sending in the police (which he subsequently denied, despite documentary evidence). The following interview from yesterday’s “Quotidiano nazionale” with former Italian President, Francesco Cossiga, is a good indicator of the current mood in the country. (Introduction by Anarkismo.net)


An interview with Francesco Cossiga

by Andrea Cangini for “Quotidiano nazionale” (Il Giorno/Il Resto del Carlino/La Nazione), 23.10.2008
President Cossiga, do you think that Berlusconi has gone too far in threatening the use of State force against the students?

That depends, if he believes he is the Prime Minister of a strong State then no, he was right. But as Italy is a weak State, as the opposition is no longer the rock-like PCI [1] but the evanescent PD [2], I’m afraid that his words will not be followed by action and that Berlusconi will just end up with egg on his face.

What should happen now?

At this point, Maroni [3] should do what I did when I was Home Secretary.

What’s that?

Firstly, forget the high-school students… can you imagine what would happen if a 10-year-old kid got killed or seriously injured…

Instead, the university students?

Let them get on with it. Withdraw the police from the streets and the universities, infiltrate the movement with agents provocateurs ready for anything, and allow the demonstrators to run loose for a week or so, devastating shops, setting cars on fire and causing havoc in the streets.

Then what?Then, with public opinion on your side, the sound of ambulance sirens should drown out the sirens of police and carabinieri cars.

In the sense that…

In the sense that the forces of law and order should massacre the demonstrators without pity and send them all to hospital. Not arrest them – the magistrates would set them free straight away in any event… beat them bloody and beat the teachers storring them up bloody too.

The teachers, too?

The teacher above all. Not the older ones, of course… the young girls. Have you any idea of the seriousness of what’s happening? There are teachers indoctrinating children and encouraging them to demonstrate – that’s criminal behaviour!

But you realise what they would say in Europe after something like you suggest? “Fascism returns to Italy”, they’d say.

Rubbish, it’s the democratic way – put out the flame before the fire spreads.

What fire?

I’m not exaggerating when I say I truly believe that terrorism will return to bloody the streets of this country. And I wouldn’t want people to forget that the Red Brigades (BR) were not born in the factories but in the universities. And that the slogans they used were used before them by the Student Movement and the trade union left.

So you think it is possible that history will repeat itself?

It’s not possible, it’s probable. That’s why I’m saying: let’s not forget that the BR were born because the flame was not put out in time.

Veltroni’s PD is on the side of the demonstrators.

Look, I can’t in all honesty see Veltroni taking to the streets and risk getting a cracked skull. You’re more likely to see him in some exclusive club in Chicago, applauding Obama.

He won’t take to the streets with a stick in his hands, sure, but politically…

Politically, he’s making the same mistake that the PCI made when the troubles [4] started: it backed the movement, deluding itself that it could control it, but when it too became a target, as was bound to happen, it soon changed its mind. The so-called hard-line adopted by Andreotti, Zaccagnini and me was suggested by Berlinguer [5]… But today we’ve got the PD, an ectoplasm led by another ectoplasm. And that’s another good reason for Berlusconi to be more prudent.
Translated by nmcn

Translator notes:
1. Italian Communist Party, which changed name and broke up in 1991.
2. Democratic Party, led by Walter Veltroni, formed in 2007 from the remains of the old PCI together with other centre-left forces.
3. Roberto Maroni (Lega Nord), current Home Minister.
4. The “contestazione”, a widespread progressive protest movement which began in the late 1960s.
5. Leader of the PCI from 1972 to 1984.

Advertisements

Θόδωρος Αγγελόπουλος: Η ανικανότητα να καταλάβουμε τη νεολαία…

0204_trilogy_051

Για άλλη μια φορά ο Αγγελόπουλος με συγκινεί.

Προσδιορίζει το συλλογικό πολιτικά. Μιλάει για την Ελλάδα και η μνήμη του δίνει τους προσδιορισμούς του χώρου και την περιπέτεια των ελλήνων.

Κοιτάζει από μακριά – βαθιά. Στα έργα του ποτέ δεν ξέχασε την ιστορία του τόπου, μιλάει και περιφέρεται σε αυτήν με παράμετρο πόνου και πάθους.

Η μεγάλη πληγή, ο Θίασος, ερμήνευσε πολύ πρόωρα ότι συνέβαινε και ότι παρακολουθούμε να επαναλαμβάνεται.

Η “αντίληψη της δημοκρατίας” στον Αγγελόπουλο περνάει μέσα από τους ψιθύρους και τiς ακροάσεις, της Αριστεράς – κατά τα λεγόμενα του – και οπωσδήποτε φέρει το βάρος και την ευθύνη και ο ίδιος για τον χώρο αυτό που ποτέ δεν πέτυχε να καθορίσει οριστικά τα γεγονότα στην πατρίδα του,
τουλάχιστον με τον τρόπο που ο ίδιος υπερασπίστηκε
.

Για το δημοσίευμα στην “Oυνιτά” ενημερώθηκα απ’το blog The Uncut’s Store Weblog – Your Music + Movie Experience και ευχαριστώ τους δημιουργούς του που το ξεχώρισαν και το δημοσίευσαν.
worldcity

Η ανικανότητα να καταλάβουμε τη νεολαία…

«Η ανικανότητα να καταλάβουμε τη νεολαία. Θα έπρεπε να είναι η κυρίαρχη συζήτηση, αφετηρία για να σχεδιάσουμε το μέλλον, θα έπρεπε να είναι ο προβληματισμός που αντικαθιστά το καθημερινό κενό και τον ορυμαγδό άχρηστων ειδήσεων.

Αντιθέτως, δεν υπάρχει τίποτε, μόνο κενές κουβέντες και αμήχανη σιωπή. Μια απόλυτη ήττα, η πολλοστή που ζω».

-«Είμαι πολύ ανήσυχος, λυπημένος, φοβισμένος και απογοητευμένος. Περνούν οι δεκαετίες και δεν μαθαίνουμε τίποτε .

Η ευθύνη για όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα ανήκει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.

0204_trilogy_03

Εντυπωσιάζει η επανάληψη της απάντησης, πάντα ίδια από τον καιρό των συνταγματαρχών: μπροστά σε ένα υπαρκτό πρόβλημα εμφανίζονται στη σκηνή τα γκλομπς και τα δακρυγόνα.

Μια χώρα, όταν διαθέτει αντισώματα από το ιστορικό παρελθόν της, χρησιμοποιεί άλλες μεθόδους.

Βλέπω το πρόσωπο αυτού του παιδιού στο έδαφος, του Γρηγορόπουλου, τα δεκαπέντε χρόνια του που πετάχτηκαν, τα όνειρα στο πεζοδρόμιο, τη βία που δεν ξέρει να ακούει παρά μονάχα τη δικιά της λογική.Αυτά είναι στοιχεία που θα προκαλούσαν ανησυχία σε οποιονδήποτε, όχι απλώς σε κάποιον που αγωνίστηκε για τη δημοκρατία».από την εφημερίδα «Ουνιτά» ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, με αφορμή τα γεγονότα των ημερών

η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ

Αυτό το post αποτελεί αναδημοσίευση απ’το blog

The Uncut’s Store Weblog


Μιχάλης Καλτεζάς: Η ιστορία επαναλαμβάνεται 23 χρόνια μετά…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ Cosmo.gr

Νέστορας Πουλάκος – Δημοσίευση : 07/12/2008 17:59 – Τελ. ανανέωση : 07/12/2008 19:15

Ήταν Κυριακή 17 Νοεμβρίου 1985 όταν αστυνομικός “εν βρασμώ ψυχής”, όπως χαρακτηρίστηκε στο δικαστήριο, πυροβόλησε πισώπλατα 15-χρονο μαθητή κατά την επέτειο της γιορτής του Πολυτεχνείου. Η ιστορία επαναλαμβάνεται!

Στην καθιερωμένη πορεία της επετείου του Πολυτεχνείου, την Κυριακή 17 Νοεμβρίου 1985, το κέντρο της Αθήνας παραλύει από τον παλμό των διαδηλωτών. Στο ύψος του ξενοδοχείου Χίλτον γίνονται οι πρώτες αψιμαχίες των αντιεξουσιαστών με τους αστυνομικούς.Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, οι περισσότεροι εκ των διαδηλωτών έχουν συγκεντρωθεί στην Πλατεία των Εξαρχείων. Στις 12 παρά τέταρτο, περίπου, ακούγονται φασαρίες και στη συνέχεια πυροβολισμός από την οδό Στουρνάρη.

Mερικά λεπτά νωρίτερα, ομάδα νεαρών αντιεξουσιαστών επιτίθεται σε σταθμευμένη κλούβα της αστυνομίας στην οδό Στουρνάρη. Πετάει μια βόμβα μολότωφ. Οι αστυνομικοί βγαίνουν από την κλούβα. Λέγεται ότι κρατούσαν όπλα στα χέρια.

Ένας εξ αυτών σημαδεύει προς την ομάδα των νεαρών, η οποία έχει ήδη τραπεί σε φυγή και κατευθύνεται προς τα Εξάρχεια. Στοχεύει και πετυχαίνει πισώπλατα τον 15-χρονο μαθητή διαδηλωτή. Τον πέτυχε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του από απόσταση είκοσι μέτρων.

Όταν τα νέα μαθαίνονται ξεσπάει άγριος “πόλεμος” μεταξύ των αντιεξουσιαστών και της αστυνομίας το ίδιο βράδυ. Αρχικώς καταλαμβάνεται το παλιό Χημείο στη Σόλωνος, όπου περικυκλώνεται από την αστυνομία ύστερα από άδεια του πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλου και τελικώς σπάει με 37 συλλήψεις. Περίπου είκοσι καταληψίες καταφέρνουν και διαφεύγουν από τους υπονόμους. Ήταν η πρώτη άρση του πανεπιστημιακού ασύλου. Στη συνέχεια γίνεται κατάληψη στο Πολυτεχνείο.

Τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας συνεχίζονται και τις επόμενες μέρες.

Ο 15-χρονος μαθητής που πυροβολήθηκε ήταν ο Μιχάλης Καλτεζάς.

Ο αστυνομικός που πυροβόλησε τον Καλτεζά, είναι ο Αθανάσιος Μελίστας. Καταδικάστηκε πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση με αναστολή και στις 25 Ιανουαρίου 1985 αθωώθηκε από το Εφετείο, με δικηγόρο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο καθώς του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν “εν βρασμώ ψυχής“. Η αθώωσή του προκάλεσε νέα σοβαρά επεισόδια με κατάληψη του Πολυτεχνείου από δυνάμεις της αριστεράς και αναρχικούς.

Ύστερα από τα γεγονότα οι προϊστάμενοι του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης Μένιος Κουτσόγιωργας και Αθανάσιος Τσούρας υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους, τις οποίες ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δεν έκανε δεκτές.

Στις 26 Νοεμβρίου του 1985 η “17 Ν“, σε αντίποινα για τη δολοφονία του Καλτεζά, επιτέθηκε με βόμβα σε κλούβα των ΜΑΤ κοντά στο Χίλτον, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας αστυνομικός και να τραυματιστούν δεκατέσσερις.

Εικοσιτρία χρόνια μετά η ιστορία επαναλαμβάνεται. Απομένει, όμως, η σωστή λειτουργία των δικαστικών θεσμών για την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Μόνο τότε θα καταλάβουμε την πρόοδο της ελληνικής κοινωνίας και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έστω κι αυτές τις δύσκολες ώρες.


ΚΑΘΟΔΗΓΩΝΤΑΣ την κοινή γνώμη ενάντια στους διαδηλωτές

Πως καθοδηγείς την κοινή γνώμη ενάντια στους διαδηλωτές –
———-

με αφορμή την συνέντευξη του Francesco Cossiga στην ιταλική εφημερίδα “Il Giorno”
———

Απλά μαθήματα κυβερνητικής από τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Φραγκίσκο Κοσίγκα.

Προσέξτε τι λέει:

Firstly, forget the high-school students… can you imagine what would happen if a 10-year-old kid got killed or seriously injured…

Let them get on with it. Withdraw the police from the streets and the universities, infiltrate the movement with agents provocateurs ready for anything, and allow the demonstrators to run loose for a week or so, devastating shops, setting cars on fire and causing havoc in the streets.

Then, with public opinion on your side, the sound of ambulance sirens should drown out the sirens of police and carabinieri cars.

In the sense that the forces of law and order should massacre the demonstrators without pity and send them all to hospital. Not arrest them – the magistrates would set them free straight away in any event… beat them bloody and beat the teachers storring them up bloody too.

The teacher above all. Not the older ones, of course… the young girls. Have you any idea of the seriousness of what’s happening? There are teachers indoctrinating children and encouraging them to demonstrate – that’s criminal behaviour!

Rubbish, it’s the democratic way – put out the flame before the fire spreads.

I’m not exaggerating when I say I truly believe that terrorism will return to bloody the streets of this country. And I wouldn’t want people to forget that the Red Brigades (BR) were not born in the factories but in the universities. And that the slogans they used were used before them by the Student Movement and the trade union left.

The history will repeat itself: It’s not possible, it’s probable. That’s why I’m saying: let’s not forget that the BR were born because the flame was not put out in time.

———–

———–

ΠΗΓΗ:

http://www.anarkismo.net/

———-

ολόκληρο το δημοσίευμα:

An interview with Francesco Cossiga

Friday October 24, 2008 12:35
by Andrea Cangini

Former Italian Home Secretary, Prime Minister and President

The proposed education reform (known as the Gelmini Law, after the current Education Minister) is provoking enormous reaction from students, parents and teachers and many schools and universities have been occupied by protesters in recent days. Two days ago, Prime Minister Silvio Berlusconi threatened to restore order by sending in the police (which he subsequently denied, despite documentary evidence). The following interview from yesterday’s “Quotidiano nazionale” with former Italian President, Francesco Cossiga, is a good indicator of the current mood in the country. (Introduction by Anarkismo.net)


An interview with Francesco Cossiga

by Andrea Cangini for “Quotidiano nazionale” (Il Giorno/Il Resto del Carlino/La Nazione), 23.10.2008
President Cossiga, do you think that Berlusconi has gone too far in threatening the use of State force against the students?

That depends, if he believes he is the Prime Minister of a strong State then no, he was right. But as Italy is a weak State, as the opposition is no longer the rock-like PCI [1] but the evanescent PD [2], I’m afraid that his words will not be followed by action and that Berlusconi will just end up with egg on his face.

What should happen now?

At this point, Maroni [3] should do what I did when I was Home Secretary.

What’s that?

Firstly, forget the high-school students… can you imagine what would happen if a 10-year-old kid got killed or seriously injured…

Instead, the university students?

Let them get on with it. Withdraw the police from the streets and the universities, infiltrate the movement with agents provocateurs ready for anything, and allow the demonstrators to run loose for a week or so, devastating shops, setting cars on fire and causing havoc in the streets.

Then what?Then, with public opinion on your side, the sound of ambulance sirens should drown out the sirens of police and carabinieri cars.

In the sense that…

In the sense that the forces of law and order should massacre the demonstrators without pity and send them all to hospital. Not arrest them – the magistrates would set them free straight away in any event… beat them bloody and beat the teachers storring them up bloody too.

The teachers, too?

The teacher above all. Not the older ones, of course… the young girls. Have you any idea of the seriousness of what’s happening? There are teachers indoctrinating children and encouraging them to demonstrate – that’s criminal behaviour!

But you realise what they would say in Europe after something like you suggest? “Fascism returns to Italy”, they’d say.

Rubbish, it’s the democratic way – put out the flame before the fire spreads.

What fire?

I’m not exaggerating when I say I truly believe that terrorism will return to bloody the streets of this country. And I wouldn’t want people to forget that the Red Brigades (BR) were not born in the factories but in the universities. And that the slogans they used were used before them by the Student Movement and the trade union left.

So you think it is possible that history will repeat itself?

It’s not possible, it’s probable. That’s why I’m saying: let’s not forget that the BR were born because the flame was not put out in time.

Veltroni’s PD is on the side of the demonstrators.

Look, I can’t in all honesty see Veltroni taking to the streets and risk getting a cracked skull. You’re more likely to see him in some exclusive club in Chicago, applauding Obama.

He won’t take to the streets with a stick in his hands, sure, but politically…

Politically, he’s making the same mistake that the PCI made when the troubles [4] started: it backed the movement, deluding itself that it could control it, but when it too became a target, as was bound to happen, it soon changed its mind. The so-called hard-line adopted by Andreotti, Zaccagnini and me was suggested by Berlinguer [5]… But today we’ve got the PD, an ectoplasm led by another ectoplasm. And that’s another good reason for Berlusconi to be more prudent.
Translated by nmcn

Translator notes:
1. Italian Communist Party, which changed name and broke up in 1991.
2. Democratic Party, led by Walter Veltroni, formed in 2007 from the remains of the old PCI together with other centre-left forces.
3. Roberto Maroni (Lega Nord), current Home Minister.
4. The “contestazione”, a widespread progressive protest movement which began in the late 1960s.
5. Leader of the PCI from 1972 to 1984.