"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

I follow rivers

Δεν ξέρω, μερικές φορές μπορεί να παρασύρομαι, απ’το νερό ή απ’τον αέρα, απ’τη μουσική ή απ’ την εικόνα. Το ίδιο είναι.

Κοιτώ το βίντεο της Σουηδής Lykke Li και υποθέτω. Ξανά

Είναι Αύγουστος και οι διαδρομές στην Αθήνα προσφέρουν το ιδανικό αποτύπωμα μιας πόλης που χάσαμε και τώρα ξανακερδίζουμε με κόπο και κόστος – είναι η πόλη που δεν μας χαρίστηκε ποτέ και έπρεπε να την ξανασχεδιάσουμε και να επανεφεύρουμε τους κώδικες της. Η Αθήνα είναι το κομποσχοίνι της υπομονής και της καρτερικότητας,  αν ξοδευτείς   θα ξεγελαστείς, – κράτα δυνάμεις λοιπόν.

Για αυτό αγαπώ τόσο πολύ την πόλη αυτή, είναι η πόλη του απρόβλεπτου και της μεγάλης απώλειας – που θα εισπράξεις, αν της δοθείς,  ως κέρδος αλλά θα απαιτήσει επιμονή, σιγή, και διαδρομές ατέλειωτες. Όπως, ό,τι περισσότερο περίμενες επί ματαίω και τελικά γεναιόδωρα το βρίσκεις μπροστά σου. Ακολουθώντας ποταμούς, αστραπές και ανέμους, αυτά που παλιά έμοιαζαν καθημερινά και ασήμαντα, σαν τα μικρά πράγματα που μάζευες όλα αυτά τα χρόνια σπίτι και τώρα σου προσφέρουν τη δύναμη να αγαπάς και να μοιράζεσαι. Πόσο ωραία!

Κατακαλόκαιρο και το “I follow rivers” με τη χειμωνιάτικη θάλασσα και το χιονισμένο τοπίο μου προσφέρει μια επιβεβαίωση, μια επαναδιατύπωση ισχυρή, τη δύναμη της θάλασσας που δε μπορείς να τη βρεις, δε μπορείς να την ορίσεις στα καλοκαίρια της επιτηδευμένης αμέλειας και ξεγνοιασιάς.

Ο Charles Baudelaire περπατά στα ακροδάκτυλα επί της οθόνης:

“Ἂν κάποτε στὰ σκαλιὰ ἑνὸς παλατιοῦ, στὸ πράσινο γρασίδι
μιᾶς τάφρου, στὴ μουντὴ μοναξιὰ τοῦ δωματίου σου,
ξυπνήσεις ξεμέθυστος πιά, ῥώτα τὸν ἄνεμο, ῥώτα τὸ κύμα,
τὸ πουλί, τὸ ῥολόι, κάθε τι ποὺ φεύγει,
κάθε τι ποὺ στενάζει, κάθε τι ποὺ κυλάει, ποὺ τραγουδάει,
ποὺ μιλάει· ῥώτα τί ὥρα εἶναι;
Κι ὁ ἄνεμος, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ῥολόι, 
θὰ σοῦ ἀπαντήσουν: Εἶναι ἡ ὥρα τῆς μέθης!
Γιὰ νὰ γίνεις ὁ μαρτυρικὸς σκλάβος τοῦ χρόνου,
μέθα· μέθα ἀδιάκοπα!
Ἀλλὰ μὲ τί; Μὲ ῥακή, μὲ κρασί, μὲ ποίηση, μὲ ἀρετή…
-Μὲ ὅ,τι θέλεις, ἀλλὰ μέθα!…¨

Δείτε το βίντεο της Lykke Li χωρίς να έχετε τίποτα κατά νου.

Όπως και να μη χάσετε και το τελευταίο βλέμμα της κοπέλας.

Μεθύστε.

 

3 responses

  1. KaRiNa

    Τι να πω….
    θαυμάσιο βίντεο και κείμενο
    ” i follow rivers” ….. νομίζω ότι ήδη ακολουθώ ~~~~~~

    August 29, 2011 at 17:52

  2. CaRiNa

    το αναδημοσιεύω
    :)

    http://8apeiro.blogspot.com/2011/08/i-follow-rivers.html

    August 29, 2011 at 18:01

  3. κλίο

    Τώρα που είναι Νοέμβριος το ανακαλύπτω κι εγώ και το απολαμβάνω. Η βελόνα κολλημένη σε ένα είδος θερμότητας που είναι πάντα εκεί , νομίζω, στον καθένα μας, μέσα μας. Και οδυνηρά μας θυμίζει ότι είμαστε αυτό το συναίσθημα , υπάρχει αυτός ο τόπος. Τώρα, πώς θάθελα να μοιραστώ αυτό το βίντεο στη δουλειά μου, στο σχολείο, με τους μαθητές και να συζητήσουμε περί ρομαντισμού , του 19 ου αιώνα, και μιας ουσιαστικής και ευθύβολης αναβάπτισης στα σύμβολα και την ουσία του. Και το προχωρά νομίζω ο Tarik Saleh σ αυτή τη σκηνοθεσία δίνοντας στον ερωτισμό την βαθιά ανθρωπιστική του σημασία.

    November 21, 2011 at 19:36

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s