"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

Παρουσία

"τρομερό, τρομερό..." Νίκος Καρούζος

“Υπήρξα ίσως στο παρελθόν ίσως πάλι να μην υπήρξα
Να ‘μαι το δημιούργημα μιας ιστορίας φανταστικής

Αφού τίποτα δεν ορίζω δεν ξέρω

Μόνον ορίζομαι περιορίζομαι απ’ ομορφιά και θάνατο
Πέφτοντας απ’ ομορφιά σ’ άλλη ομορφιά
Από θάνατο σε θάνατο

Σηκώνοντας στα χέρια μου το κρανίο του κόσμου
Κύματα της πέτρας χρυσά κάτω απ’ το χειμωνιάτικο ήλιο
Στο στόμα του χρόνου ως την άκρη της ματιάς
Και το ξεψύχισμα μιας εποχής αργό τεφρό
Στο πρόσωπό μου”

ΑΛΕΞΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ – Παρουσία

3 responses

  1. Όταν ένα παραμύθι δεν τελειώνει ποτέ, τότε, ίσως, να είναι παρόν για πάντα. Πιθανώς αυτή να είναι μία άλλη ανεξερεύνητη ως τώρα διάσταση του “για πάντα”. Πιθανώς. Μέχρι και αυτή η διάσταση να αποκαθηλωθεί για να δώσει τη θέση της σε κάποια άλλη, ανεξερεύνητη εντωμεταξύ.

    October 28, 2009 at 22:48

  2. Οι εσκεμμένες αποκαθηλώσεις πάντα βοηθάνε για να προχωρήσει κανείς παρακάτω. Είναι ανθρώπινο. Νιώθεται.

    October 30, 2009 at 17:01

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s