"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

Memory of the Camps – the abominable lapse of reason

” We are happy to know that the future belongs to us completely” Adolf Hitler

Memory of the Camps: the abominable lapse of reason

Γενοκτονία: Το Αποτρόπαιο Ολίσθημα της Λογικής

Ψάχνοντας την φιλμογραφία του Alfred Hitchcock έπεσα πάνω στο τίτλο Memory of the Camps, που αναφέρονταν ως ντοκιμαντέρ για το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου.

Το φιλμ είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ του Βρετανικού Υπουργείου Πληροφοριών και του Αμερικάνικου Τμήματος Στρατιωτικής Πληροφόρησης.

Παρέμεινε ημιτελές και έτσι κυκλοφόρησε.

Εδώ, ο μετρ του σιωπηλού και μη ορατού τρόμου (του μεγαλύτερου δηλ. σε ένταση ανθρώπινου φόβου), συμμετέχει (editing) μεταξύ άλλων σκηνοθετών στην καταγραφή αυτού που οι Ναζί προσπάθησαν να κρατήσουν αόρατο και ανείπωτο.

Βρήκα τη δύναμη και το παρακολούθησα.

Οι σκηνές που καταγράφονται στο celluloid είναι εικόνες που όλοι – λίγο ως πολύ – έχουμε πέσει πάνω τους. Αποτελεί μια συλλογή από καταγραφές της κάμερας μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Dachau, Buchenwald, και Belsen, αλλά και άλλων λιγότερο γνωστών στρατοπέδων, αμέσως μετά την λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, την άνοιξη του 1945. Στην ουσία παρακολουθούμε την εκκαθάριση των στρατοπέδων / σφαγείων, και την αποκάλυψη αυτών που οι Ναζί προσπάθησαν να καλύψουν.

Όμως, το ντοκιμαντέρ αυτό είναι σφραγίδα μνήμης. Αν κατορθώσεις να το παρακολουθήσεις χωρίς να στρέψεις το βλέμμα σου αλλού θα μείνεις άφωνος, “γυμνός” και σοκαρισμένος,

Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να έχει έρθει σε τόσο δύσκολη θέση ποτέ.

Ο φακός γυρίζει μέσα στους χώρους των στρατοπέδων και ο θεατής δεν είναι εύκολο να αποδεχτεί ότι αυτό που καταγράφεται στο φιλμ είναι το πιο ταπεινό σημείο της ανθρώπινης φύσης, παράγωγο της θέλησης του ανθρώπου για δύναμη, εξουσία και κυριαρχία.

Ο θεατής είναι αδύνατον να συνειδητοποιήσει ότι όσο κι αν ο πολιτισμός αναπτύσσεται είναι ανίκανος να συγκαλύψει το πιο μύχιο, το πιο σκοτεινό και οικτρό κομμάτι, της -εν δυνάμει- εγκληματικής ανθρώπινης φύσης.

Απέναντι στις εικόνες αυτές δεν μπορείς να αποστασιοποιηθείς. Δεν υπάρχει καμία άμυνα για αυτό. Η πράξη του εγκλήματος είναι παράμετρος της συμπεριφοράς μας.

Το Memory of the Camps περιγράφει τη μηχανική του εγκλήματος, στην κορυφαία εφαρμογή της, την  σχιζοφρένεια της ανθρώπινης υπόστασης εκφρασμένης στο αποτρόπαιο ολίσθημα της λογικής, την γενοκτονία. Το Memory of the Camps, “αναλύει” το ίζημα της ανθρώπινης αδυναμίας κάτω από την θεία σκέπη, “καταγράφει” το μίασμα, το ανίερο.

Memory of the Camps: η έσχατη Ύβρις.

Στις σκηνές του Memory of the Camps, είμαστε όλοι εκεί, όλοι ένοχοι, όλοι θύματα.

worldcity

μπορείτε να επισκεφθείτε το site του ντοκιμαντέρ:

http://www.pbs.org/wgbh/pages/frontline/camp/

μπορείτε να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ on line:

http://www.pbs.org/wgbh/pages/frontline/camp/view/

—————————

2 responses

  1. Pingback: Intolerance – Jewish / Jüdisches Museum, Berlin « La Ivolution II – la prose du monde

  2. Pingback: Nanjing! Nanjing! -City of Life and Death « la prose du monde

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s