"We don't see things as they are, we see them as we are" Anais Nin

ΑΝΑΤΟΛΙ ΒΑΣΙΛΙΕΦ: Μήπως οι Έλληνες γνωρίζουν την αρχαία ελληνική;

«ΑΠΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ»

Με ποια κριτήρια επέλεξε ο Ανατόλι Βασίλιεφ μια μετάφραση του ΄40, της Έφης Μπαστιά;

«Η γλώσσα της δράσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της μετάφρασης», λέει.

«Όταν την επέλεγα ήμασταν τρεις, η Λυδία Κονιόρδου, μια ειδική Ρωσίδα ελληνίστρια που έκανε κατά λέξη τη μετάφραση και εγώ.

Δεν γνωρίζω την ελληνική γλώσσα.

Μήπως οι Έλληνες γνωρίζουν την αρχαία ελληνική;

Έχουμε την ίδια απόσταση, ίσως εσείς πιο μακρινή από την αρχαία, και οι δυο παίζουμε σε ξένη γλώσσα.

Βάλαμε κάποιες σταθερές, κάποιες παραμέτρους πάνω στις οποίες ορίσαμε τη δουλειά μας.

Κάναμε κάποιες διορθώσεις στο μεταφρασμένο κείμενο, για να καλύψουμε την απόσταση από το ΄40 έως σήμερα.

Η αντιστοιχία της μετάφρασης έπαιζε τον ενδιάμεσο, καθοριστικό ρόλο- γιατί το θέατρο δεν είναι γραπτό αλλά προφορικό δράμα, που μιλιέται.

Δεν δουλεύω με τη μετάφραση, δουλεύω με το πρωτότυπο κατά λέξη».

«ΣΑΝ ΚΡΙΘΑΡΑΚΙ ΣΤΟ ΜΑΤΙ»

Για το αν νιώθει ξένος στην Ελλάδα, για την «κλειστή» νοοτροπία του Νότου που εισπράττει δουλεύοντας εδώ λέει:

«Όσο καιρό δουλεύω εδώ, έχω ένα συναίσθημα που δεν μπορώ να υπερνικήσω. Καλλιτεχνικά, μου δημιουργεί ανασφάλεια.

Νιώθω σαν τον λαγό σε ξένο δάσος.

Και ενώ ζω υπό συνθήκες ηρεμίας- καλός καιρός, φιλόξενος κόσμος, συνεργασία με δημιουργικούς και πρόθυμους ανθρώπους- υπάρχει αυτή η επίμονη, περίεργη αίσθηση, ένα συνεχές αίσθημα κινδύνου, που δεν ξέρω από πού θα μου ΄ρθει και από πού να φυλαχτώ.

Η Ελλάδα είναι “κλειστή” χώρα.

Και αυτό είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα του πολιτισμού σας.

Κάνετε φεστιβάλ, αλλά απλώς το κοιτάτε.

Πρέπει να μάθετε πώς να το αναπτύξετε, να το βελτιώσετε.

Σαν να έχετε κριθαράκι στο μάτι.

Είναι κλειστό και συνέχεια πρήζεται.

Ίσως να μην είναι έτσι, να κάνω λάθος.

Μπορεί να ευθύνεται το προσωπικό μου συναίσθημα για τις χώρες του Νότου. Γνωρίζω πολύ καλά τη νοοτροπία του Νότου, έχω ανατραφεί στο κέντρο του Μπακού, στο Αζερμπαϊτζάν.

Όταν μεγάλωσα πήγα στο Ροστόβ, μετά στη Μόσχα για σπουδές.

Δεν γύρισα ποτέ πίσω για δουλειά.

Μου αρέσει να ζω το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου σε χώρες του Νότου, αλλά προσπαθώ να μη δουλεύω σε αυτές».

ΝΕΑ: Σάββατο, 2 Αυγούστου 2008

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s