Νίκος Καρούζος – Αιώρηση
Αἰώρηση
στο Θάνου Κωνσταντινίδη
Στὸν οὐρανὸ οἱ δυνατότητες
εἶναι μόνο συναρπαστικές.
Καθὼς κρεμόμουνα στὸν ἀέρα
κρατημένος ἀπὸ ἕνα κάτασπρο σύννεφο
σὲ μυθικὴ ὀθόνη τῆς φαντασίας
παρατηροῦσα τὶς τιμὲς
τῶν στοιχείων τοῦ αἵματός μου
κι ἄκουγα μία ἐκθαμβωτικὴ μουσικὴ πράξη
σχεδὸν ἐξωανθρώπινη
πρὸς τ᾿ ἀριστερὰ στὸ γεωγραφικὸ χάρτη
στὸ σημεῖο ποὺ βρίσκεται τὸ βουνὸ Τρόμος
τυλιγμένο πάντοτε μ᾿ ἀστραπὲς
καὶ ἔκπαγλες καταιγίδες.
Ἐκεῖ ἀνέβηκα μία φορά.
Ἐκεῖ πρωτάκουσα τὸ τραγούδι
ποὺ ἔλεγε ἀνήκουμε στὰ νερά.
Κι ἀπ᾿ τὴν ἄλλη ἔλαμπε ὁ Ἐκκλησιαστής.
Ἀπὸ καιρὸ γνώριζα πὼς τὸ αἷμα
περιέχει ὅλο τὸ μυστήριο
ποὺ δίνεται μὲ σημάδια
στὸν ἀνθρώπινο νοῦ καὶ πλήρη ἀσυνέχεια.
Μήπως ἡ κυκλοφορία; -
διερωτήθηκε ὁ λαμπρὸς Καὶ αἰφνιδίως
ἦρθε στὸ μυαλό μου ὁ Λεονάρντο
ποὺ ἤξερε θεσπέσιες εἰδήσεις ἀπ᾿ τὸ σῶμα.
Νικος Καρουζος
29 Αὐγούστου 1990
Suspension
To Thanos Konstantinidis
In the sky, possibilities
are naught but thrilling.
As I was hanging in the air
holding on to a pure white cloud
on a mythic screen of the imagination,
I observed the quotations
of the elements of my blood
and heard a dazzling musical act
practically non-human
on the left of the geographical map
at the point at which Mt. Terror lies
always wreathed in lightning
and blinding storms.
I went up there once.
There I first heard the song
that said: we belong to water.
And on the other side Ecclesiastes shined.
For some time now I’ve known that the blood
contains all the mystery
which is given through signs
to the human mind, and complete discontinuity.
The circulation perhaps?
queried the brilliant pathologist.
And suddenly
Leonardo came to mind
who knew what exquisite information derives from the body.
Nikos Karouzos
29 August 1990
Translation: Philip Ramp
-
οι στίχοι που υποτιτλίζουν την πρώτη φωτογραφία είναι από το ποίημα του Νίκου Καρούζου “Νεολιθική νυχτωδία στη Κρονστάνδη”













Pingback: Nikos Karouzos – In The Sky « La Ivolution III – Photo Geography
Παραξενεύτικα από την γραφή στο πολυτονικό σύστημα, γιατί στις εκδόσεις που έχω, είναι γραμμένα στο μονοτονικό.
(Και κάτι ακόμη: γίνεται λίγο χαμός στο layout: πολλές αλληλοεπικαλυπτόμενες εικόνες και πολύ «φασαρία» που ενοχλεί την ανάγνωση).
Χαιρετίσματα από την Κολωνία!
δ.κ.
February 20, 2011 at 21:45
ναι, προκαλεί αρκετή σύγχυση η εμφάνιση, έχεις απόλυτο δίκιο / επειδή είμαι on the road αυτές τις μέρες, θα κοιτάξω να το φροντίσω σύντομα
ελλείψει βιβλιοθήκης και η έκδοση με το πολυτονικό – που μου αρέσει παρ’ όλα αυτά – από το http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/nikos_karoyzos_poems.htm
για τη μετάφραση του “Αιώρηση” κάποιος να ανατρέξει στο σύνδεσμο:
http://www.scribd.com/doc/4954897/Nikos-KarouzosA-Selection-of-Poems
-
για την ώρα, από Λεμεσό, λοιπόν, ευχαριστώ για τα χρήσιμα :-)
February 20, 2011 at 23:45
Λοιπόν, δεν είναι απλά μικρός ο κόσμος αλλά μικρός και ο χρόνος ο κοινός. Διαβάζω στην ποίηση του Καρούζου για τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και έπειτα για το νου και την πλήρη ασυνέχεια. Αυτή η ρήξη, η ασυνέχεια είναι ο αναγκαίος θάνατος και η εγγενής αντίφαση κάθε οργανισμού που δίνει ζωή σε κάτι άλλο. Γι’ αυτό μιλούσα.
Όμορφες φωτό!
April 12, 2011 at 07:56